Ecotoerisme is toerisme waarbij behoud van natuur, en cultuur centraal staat. Veel toeristische gebieden zien vervuiling en verlies van cultuur toenemen.

Een steeds grotere groep mensen wil geen schadelijke gevolgen teweegbrengen als ze met vakantie is. Eco-toeristische initiatieven zijn bijvoorbeeld:

• Direct bij de lokale boeren een eerlijke prijs betalen voor biologisch verbouwde groenten en vlees.
• Beperking van de vervuiling die men veroorzaakt.
• Slapen en eten bij plaatselijke kleine locale restaurants.
  

Ecotoerisme is op vele verschillende manieren uit te leggen. Een erg conservatieve soort is dat je als eco-toerist niet bang bent een handje mee te helpen om de natuur te helpen. Je ondergaat bijvoorbeeld expedities onder begeleiding van opgeleide Rangers of speciale Leave No Trace berggidsen.

Wij besteden ons geld enkel bij lokale bedrijven om zo de lokale bevolking te helpen. Wij hebben respect voor hun natuur. Bij het vertrek en doortocht leten we zo weinig mogelijk sporen na. Voor iets wat al zo lang bestaat hoort men respect te tonen. Ecotoerisme moeten aan een aantal criteria voldoen, om ecotoerisme genoemd te kunnen worden:

• Ecotoerisme moet goed zijn voor de welvaart van de lokale bevolking.
• De natuur moet door de opbrengsten voor de lokale gemeenschappen, autoriteiten of plaatselijke organisaties beschermd worden.
• Het toerisme moet zo min mogelijk beschadigend zijn voor de natuur.
• De activiteiten horen klein te blijven. Niet alleen voor de kleine groepen eco-toeristen, maar door kleine organisaties.

Dit gehoort elke vorm van massatoerisme uit te sluiten. Jammer genoeg kunnen deze punten erg breed opgevat worden, waardoor de eigenlijke betekenis vergeten wordt. Je kunt hier wel uit opmaken dat ecotoerisme vooral om ontwikkelingshulp en milieuzorg gaat.